“Eṇijaṅghaṁ kisaṁ vīraṁ, appāhāraṁ alolupaṁ; Sīhaṁvekacaraṁ nāgaṁ, kāmesu anapekkhinaṁ; Upasaṅkamma pucchāma, kathaṁ dukkhā pamuccatī”ti.

“Pañca kāmaguṇā loke, manochaṭṭhā paveditā; Ettha chandaṁ virājetvā, evaṁ dukkhā pamuccatī”ti. Sattivaggo tatiyo.

Tassuddānaṁ Sattiyā phusati ceva, jaṭā manonivāraṇā; Arahantena pajjoto, sarā mahaddhanena ca; Catucakkena navamaṁ, eṇijaṅghena te dasāti.