Ekaṁ samayaṁ bhagavā sāvatthiyaṁ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Atha kho sambahulā satullapakāyikā devatāyo abhikkantāya rattiyā abhikkantavaṇṇā kevalakappaṁ jetavanaṁ obhāsetvā yena bhagavā tenupasaṅkamiṁsu; upasaṅkamitvā bhagavantaṁ abhivādetvā ekamantaṁ aṭṭhaṁsu. Ekamantaṁ ṭhitā kho ekā devatā bhagavato santike imaṁ gāthaṁ abhāsi:

“Na santi kāmā manujesu niccā, Santīdha kamanīyāni yesu baddho; Yesu pamatto apunāgamanaṁ, Anāgantā puriso maccudheyyā”ti.

“Chandajaṁ aghaṁ chandajaṁ dukkhaṁ, Chandavinayā aghavinayo; Aghavinayā dukkhavinayo”ti.

“Na te kāmā yāni citrāni loke, Saṅkapparāgo purisassa kāmo; Tiṭṭhanti citrāni tatheva loke, Athettha dhīrā vinayanti chandaṁ.

Kodhaṁ jahe vippajaheyya mānaṁ, Saṁyojanaṁ sabbamatikkameyya; Taṁ nāmarūpasmimasajjamānaṁ, Akiñcanaṁ nānupatanti dukkhā.

Pahāsi saṅkhaṁ na vimānamajjhagā, Acchecchi taṇhaṁ idha nāmarūpe; Taṁ chinnaganthaṁ anighaṁ nirāsaṁ, Pariyesamānā nājjhagamuṁ; Devā manussā idha vā huraṁ vā, Saggesu vā sabbanivesanesū”ti.

“Tañce hi nāddakkhuṁ tathāvimuttaṁ, (iccāyasmā mogharājā) Devā manussā idha vā huraṁ vā; Naruttamaṁ atthacaraṁ narānaṁ, Ye taṁ namassanti pasaṁsiyā te”ti.

“Pasaṁsiyā tepi bhavanti bhikkhū, (mogharājāti bhagavā) Ye taṁ namassanti tathāvimuttaṁ; Aññāya dhammaṁ vicikicchaṁ pahāya, Saṅgātigā tepi bhavanti bhikkhū”ti.