Evaṁ me sutaṁ—ekaṁ samayaṁ bhagavā vesāliyaṁ viharati mahāvane kūṭāgārasālāyaṁ. Atha kho kokanadā pajjunnassa dhītā abhikkantāya rattiyā abhikkantavaṇṇā kevalakappaṁ mahāvanaṁ obhāsetvā yena bhagavā tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā bhagavantaṁ abhivādetvā ekamantaṁ aṭṭhāsi. Ekamantaṁ ṭhitā kho sā devatā kokanadā pajjunnassa dhītā bhagavato santike imā gāthāyo abhāsi:

“Vesāliyaṁ vane viharantaṁ, Aggaṁ sattassa sambuddhaṁ; Kokanadāhamasmi abhivande, Kokanadā pajjunnassa dhītā.

Sutameva pure āsi, Dhammo cakkhumatānubuddho; Sāhaṁ dāni sakkhi jānāmi, Munino desayato sugatassa.

Ye keci ariyaṁ dhammaṁ, Vigarahantā caranti dummedhā; Upenti roruvaṁ ghoraṁ, Cirarattaṁ dukkhaṁ anubhavanti.

Ye ca kho ariye dhamme, Khantiyā upasamena upetā; Pahāya mānusaṁ dehaṁ, Devakāyaṁ paripūressantī”ti.