Evaṁ me sutaṁ—ekaṁ samayaṁ bhagavā sāvatthiyaṁ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Atha kho aññatarā devatā abhikkantāya rattiyā abhikkantavaṇṇā kevalakappaṁ jetavanaṁ obhāsetvā yena bhagavā tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā bhagavantaṁ abhivādetvā ekamantaṁ aṭṭhāsi. Ekamantaṁ ṭhitā kho sā devatā bhagavato santike imā gāthāyo abhāsi:

“Ādittasmiṁ agārasmiṁ, yaṁ nīharati bhājanaṁ; Taṁ tassa hoti atthāya, no ca yaṁ tattha ḍayhati.

Evaṁ ādittako loko, jarāya maraṇena ca; Nīharetheva dānena, dinnaṁ hoti sunīhataṁ.

Dinnaṁ sukhaphalaṁ hoti, nādinnaṁ hoti taṁ tathā; Corā haranti rājāno, aggi ḍahati nassati.

Atha antena jahati, Sarīraṁ sapariggahaṁ; Etadaññāya medhāvī, Bhuñjetha ca dadetha ca; Datvā ca bhutvā ca yathānubhāvaṁ, Anindito saggamupeti ṭhānan”ti.