Sāvatthinidānaṁ. Tena kho pana samayena sūriyo devaputto rāhunā asurindena gahito hoti. Atha kho sūriyo devaputto bhagavantaṁ anussaramāno tāyaṁ velāyaṁ imaṁ gāthaṁ abhāsi:

“Namo te buddha vīratthu, vippamuttosi sabbadhi; Sambādhapaṭipannosmi, tassa me saraṇaṁ bhavā”ti.

Atha kho bhagavā sūriyaṁ devaputtaṁ ārabbha rāhuṁ asurindaṁ gāthāhi ajjhabhāsi:

“Tathāgataṁ arahantaṁ, sūriyo saraṇaṁ gato; Rāhu sūriyaṁ pamuñcassu, buddhā lokānukampakā.

Yo andhakāre tamasi pabhaṅkaro, Verocano maṇḍalī uggatejo; Mā rāhu gilī caramantalikkhe, Pajaṁ mamaṁ rāhu pamuñca sūriyan”ti.

Atha kho rāhu asurindo sūriyaṁ devaputtaṁ muñcitvā taramānarūpo yena vepacitti asurindo tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā saṁviggo lomahaṭṭhajāto ekamantaṁ aṭṭhāsi. Ekamantaṁ ṭhitaṁ kho rāhuṁ asurindaṁ vepacitti asurindo gāthāya ajjhabhāsi:

“Kiṁ nu santaramānova, rāhu sūriyaṁ pamuñcasi; Saṁviggarūpo āgamma, kiṁ nu bhītova tiṭṭhasī”ti.

“Sattadhā me phale muddhā, jīvanto na sukhaṁ labhe; Buddhagāthābhigītomhi, no ce muñceyya sūriyan”ti. Paṭhamo vaggo.

Tassuddānaṁ Dve kassapā ca māgho ca, Māgadho dāmali kāmado; Pañcālacaṇḍo tāyano, Candimasūriyena te dasāti.