Sāvatthinidānaṁ. Ekamantaṁ nisinno kho rājā pasenadi kosalo bhagavantaṁ etadavoca: “idha mayhaṁ, bhante, rahogatassa paṭisallīnassa evaṁ cetaso parivitakko udapādi: ‘kesaṁ nu kho piyo attā, kesaṁ appiyo attā’ti? Tassa mayhaṁ, bhante, etadahosi: ‘ye ca kho keci kāyena duccaritaṁ caranti, vācāya duccaritaṁ caranti, manasā duccaritaṁ caranti; tesaṁ appiyo attā. Kiñcāpi te evaṁ vadeyyuṁ: “piyo no attā”ti, atha kho tesaṁ appiyo attā’. Taṁ kissa hetu? Yañhi appiyo appiyassa kareyya, taṁ te attanāva attano karonti; tasmā tesaṁ appiyo attā. Ye ca kho keci kāyena sucaritaṁ caranti, vācāya sucaritaṁ caranti, manasā sucaritaṁ caranti; tesaṁ piyo attā. Kiñcāpi te evaṁ vadeyyuṁ: ‘appiyo no attā’ti; atha kho tesaṁ piyo attā. Taṁ kissa hetu? Yañhi piyo piyassa kareyya, taṁ te attanāva attano karonti; tasmā tesaṁ piyo attā”ti.

“Evametaṁ, mahārāja, evametaṁ, mahārāja. Ye hi keci, mahārāja, kāyena duccaritaṁ caranti, vācāya duccaritaṁ caranti, manasā duccaritaṁ caranti; tasmā tesaṁ appiyo attā. Kiñcāpi te evaṁ vadeyyuṁ: ‘piyo no attā’ti, atha kho tesaṁ appiyo attā. Taṁ kissa hetu? Yañhi, mahārāja, appiyo appiyassa kareyya, taṁ te attanāva attano karonti; tasmā tesaṁ appiyo attā. Ye ca kho keci, mahārāja, kāyena sucaritaṁ caranti, vācāya sucaritaṁ caranti, manasā sucaritaṁ caranti; tesaṁ piyo attā. Kiñcāpi te evaṁ vadeyyuṁ: ‘appiyo no attā’ti; atha kho tesaṁ piyo attā. Taṁ kissa hetu? Yañhi, mahārāja, piyo piyassa kareyya, taṁ te attanāva attano karonti; tasmā tesaṁ piyo attā”ti. Idamavoca …pe…

“Attānañce piyaṁ jaññā, na naṁ pāpena saṁyuje; Na hi taṁ sulabhaṁ hoti, sukhaṁ dukkaṭakārinā.

Antakenādhipannassa, jahato mānusaṁ bhavaṁ; Kiñhi tassa sakaṁ hoti, kiñca ādāya gacchati; Kiñcassa anugaṁ hoti, chāyāva anapāyinī.

Ubho puññañca pāpañca, yaṁ macco kurute idha; Tañhi tassa sakaṁ hoti, taṁva ādāya gacchati; Taṁvassa anugaṁ hoti, chāyāva anapāyinī.

Tasmā kareyya kalyāṇaṁ, nicayaṁ samparāyikaṁ; Puññāni paralokasmiṁ, patiṭṭhā honti pāṇinan”ti.