“Rūpā, bhikkhave, anattā. Yopi hetu, yopi paccayo rūpānaṁ uppādāya, sopi anattā. Anattasambhūtā, bhikkhave, rūpā kuto attā bhavissanti. Saddā … gandhā … rasā … phoṭṭhabbā … dhammā anattā. Yopi hetu, yopi paccayo dhammānaṁ uppādāya, sopi anattā. Anattasambhūtā, bhikkhave, dhammā kuto attā bhavissanti. Evaṁ passaṁ, bhikkhave, sutavā ariyasāvako rūpesupi nibbindati, saddesupi … gandhesupi … rasesupi … phoṭṭhabbesupi … dhammesupi nibbindati. Nibbindaṁ virajjati; virāgā vimuccati; vimuttasmiṁ vimuttamiti ñāṇaṁ hoti. ‘Khīṇā jāti, vusitaṁ brahmacariyaṁ, kataṁ karaṇīyaṁ, nāparaṁ itthattāyā’ti pajānātī”ti. Dvādasamaṁ. Devadahavaggo catuttho.

Tassuddānaṁ Devadaho khaṇo rūpā, dve natumhākameva ca; Hetunāpi tayo vuttā, duve ajjhattabāhirāti.