Sāvatthinidānaṁ. Tena kho pana samayena bhagavā vātehābādhiko hoti; āyasmā ca upavāṇo bhagavato upaṭṭhāko hoti. Atha kho bhagavā āyasmantaṁ upavāṇaṁ āmantesi: “iṅgha me tvaṁ, upavāṇa, uṇhodakaṁ jānāhī”ti. “Evaṁ, bhante”ti kho āyasmā upavāṇo bhagavato paṭissutvā nivāsetvā pattacīvaramādāya yena devahitassa brāhmaṇassa nivesanaṁ tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā tuṇhībhūto ekamantaṁ aṭṭhāsi. Addasā kho devahito brāhmaṇo āyasmantaṁ upavāṇaṁ tuṇhībhūtaṁ ekamantaṁ ṭhitaṁ. Disvāna āyasmantaṁ upavāṇaṁ gāthāya ajjhabhāsi:

“Tuṇhībhūto bhavaṁ tiṭṭhaṁ, muṇḍo saṅghāṭipāruto; Kiṁ patthayāno kiṁ esaṁ, kiṁ nu yācitumāgato”ti.

“Arahaṁ sugato loke, vātehābādhiko muni; Sace uṇhodakaṁ atthi, munino dehi brāhmaṇa.

Pūjito pūjaneyyānaṁ, sakkareyyāna sakkato; Apacito apaceyyānaṁ, tassa icchāmi hātave”ti.

Atha kho devahito brāhmaṇo uṇhodakassa kājaṁ purisena gāhāpetvā phāṇitassa ca puṭaṁ āyasmato upavāṇassa pādāsi. Atha kho āyasmā upavāṇo yena bhagavā tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā bhagavantaṁ uṇhodakena nhāpetvā uṇhodakena phāṇitaṁ āloletvā bhagavato pādāsi. Atha kho bhagavato ābādho paṭippassambhi.

Atha kho devahito brāhmaṇo yena bhagavā tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā bhagavatā saddhiṁ sammodi. Sammodanīyaṁ kathaṁ sāraṇīyaṁ vītisāretvā ekamantaṁ nisīdi. Ekamantaṁ nisinno kho devahito brāhmaṇo bhagavantaṁ gāthāya ajjhabhāsi:

“Kattha dajjā deyyadhammaṁ, kattha dinnaṁ mahapphalaṁ; Kathañhi yajamānassa, kathaṁ ijjhati dakkhiṇā”ti.

“Pubbenivāsaṁ yo vedī, saggāpāyañca passati; Atho jātikkhayaṁ patto, abhiññāvosito muni.

Ettha dajjā deyyadhammaṁ, ettha dinnaṁ mahapphalaṁ; Evañhi yajamānassa, evaṁ ijjhati dakkhiṇā”ti.

Evaṁ vutte, devahito brāhmaṇo bhagavantaṁ etadavoca: “abhikkantaṁ, bho gotama …pe… upāsakaṁ maṁ bhavaṁ gotamo dhāretu ajjatagge pāṇupetaṁ saraṇaṁ gatan”ti.