Ekaṁ samayaṁ āyasmā vaṅgīso sāvatthiyaṁ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena āyasmā vaṅgīso aciraarahattappatto hutvā vimuttisukhaṁ paṭisaṁvedī tāyaṁ velāyaṁ imā gāthāyo abhāsi:

“Kāveyyamattā vicarimha pubbe, Gāmā gāmaṁ purā puraṁ; Athaddasāma sambuddhaṁ, Saddhā no upapajjatha.

So me dhammamadesesi, khandhāyatanadhātuyo; Tassāhaṁ dhammaṁ sutvāna, pabbajiṁ anagāriyaṁ.

Bahunnaṁ vata atthāya, bodhiṁ ajjhagamā muni; Bhikkhūnaṁ bhikkhunīnañca, ye niyāmagataddasā.

Svāgataṁ vata me āsi, mama buddhassa santike; Tisso vijjā anuppattā, kataṁ buddhassa sāsanaṁ.

Pubbenivāsaṁ jānāmi, Dibbacakkhuṁ visodhitaṁ; Tevijjo iddhipattomhi, Cetopariyāyakovido”ti.

Tassuddānaṁ Nikkhantaṁ arati ceva, pesalā atimaññanā; Ānandena subhāsitā, sāriputtapavāraṇā; Parosahassaṁ koṇḍañño, moggallānena gaggarā; Vaṅgīsena dvādasāti. Vaṅgīsasaṁyuttaṁ samattaṁ.