sn12.32:0.1 |
Saṁyutta Nikāya 12.32 |
Linked Discourses 12.32 |
sn12.32:0.2 |
4. Kaḷārakhattiyavagga |
4. Kaḷāra the Aristocrat |
sn12.32:0.3 |
Kaḷārasutta |
With Kaḷāra the Aristocrat |
sn12.32:1.1 |
Sāvatthiyaṁ viharati. |
At Sāvatthī. |
sn12.32:1.2 |
Atha kho kaḷārakhattiyo bhikkhu yenāyasmā sāriputto tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā āyasmatā sāriputtena saddhiṁ sammodi. |
Then the mendicant Kaḷāra the Aristocrat went up to Venerable Sāriputta and exchanged greetings with him. |
sn12.32:1.3 |
Sammodanīyaṁ kathaṁ sāraṇīyaṁ vītisāretvā ekamantaṁ nisīdi. Ekamantaṁ nisinno kho kaḷārakhattiyo bhikkhu āyasmantaṁ sāriputtaṁ etadavoca: |
When the greetings and polite conversation were over, he sat down to one side and said to him, |
sn12.32:1.4 |
“moḷiyaphagguno, āvuso sāriputta, bhikkhu sikkhaṁ paccakkhāya hīnāyāvatto”ti. |
“Reverend Sāriputta, the mendicant Phagguna of the Top-Knot has resigned the training and returned to a lesser life.” |
sn12.32:1.5 |
“Na hi nūna so āyasmā imasmiṁ dhammavinaye assāsamalatthā”ti. |
“That venerable mustn’t have gained any solace in this teaching and training.” |
sn12.32:2.1 |
“Tena hāyasmā sāriputto imasmiṁ dhammavinaye assāsaṁ patto”ti? |
“Well then, has Venerable Sāriputta found solace in this teaching and training?” |
sn12.32:3.1 |
“Na khvāhaṁ, āvuso, kaṅkhāmī”ti. |
“Reverend, I have no uncertainty.” |
sn12.32:3.2 |
“Āyatiṁ, panāvuso”ti? |
“But what of the future?” |
sn12.32:4.1 |
“Na khvāhaṁ, āvuso, vicikicchāmī”ti. |
“I have no doubt.” |
sn12.32:5.1 |
Atha kho kaḷārakhattiyo bhikkhu uṭṭhāyāsanā yena bhagavā tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā bhagavantaṁ abhivādetvā ekamantaṁ nisīdi. Ekamantaṁ nisinno kho kaḷārakhattiyo bhikkhu bhagavantaṁ etadavoca: |
Then Kaḷāra the Aristocrat went up to the Buddha, bowed, sat down to one side, and said to him, |
sn12.32:5.2 |
“āyasmatā, bhante, sāriputtena aññā byākatā: |
“Sir, Venerable Sāriputta has declared enlightenment: |
sn12.32:5.3 |
‘khīṇā jāti, vusitaṁ brahmacariyaṁ, kataṁ karaṇīyaṁ, nāparaṁ itthattāyā’ti pajānāmī”ti. |
‘I understand: “Rebirth is ended, the spiritual journey has been completed, what had to be done has been done, there is nothing further for this place.”’” |
sn12.32:6.1 |
Atha kho bhagavā aññataraṁ bhikkhuṁ āmantesi: |
So the Buddha addressed one of the monks, |
sn12.32:6.2 |
“ehi tvaṁ, bhikkhu, mama vacanena sāriputtaṁ āmantehi: |
“Please, monk, in my name tell Sāriputta that |
sn12.32:6.3 |
‘satthā taṁ, āvuso sāriputta, āmantetī’”ti. |
the Teacher summons him.” |
sn12.32:6.4 |
“Evaṁ, bhante”ti kho so bhikkhu bhagavato paṭissutvā yenāyasmā sāriputto tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā āyasmantaṁ sāriputtaṁ etadavoca: |
“Yes, sir,” that monk replied. He went to Sāriputta and said to him, |
sn12.32:6.5 |
“satthā taṁ, āvuso sāriputta, āmantetī”ti. |
“Reverend Sāriputta, the Teacher summons you.” |
sn12.32:6.6 |
“Evaṁ, āvuso”ti kho āyasmā sāriputto tassa bhikkhuno paṭissutvā yena bhagavā tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā bhagavantaṁ abhivādetvā ekamantaṁ nisīdi. Ekamantaṁ nisinnaṁ kho āyasmantaṁ sāriputtaṁ bhagavā etadavoca: |
“Yes, reverend,” replied Sāriputta. He went to the Buddha, bowed, and sat down to one side. The Buddha said to him, |
sn12.32:6.7 |
“saccaṁ kira tayā, sāriputta, aññā byākatā: |
“Sāriputta, is it really true that you have declared enlightenment: |
sn12.32:6.8 |
‘khīṇā jāti, vusitaṁ brahmacariyaṁ, kataṁ karaṇīyaṁ, nāparaṁ itthattāyā’ti pajānāmī”ti? |
‘I understand: “Rebirth is ended, the spiritual journey has been completed, what had to be done has been done, there is nothing further for this place”’?” |
sn12.32:6.9 |
“Na kho, bhante, etehi padehi etehi byañjanehi attho vutto”ti. |
“Sir, I did not state the matter in these words and phrases.” |
sn12.32:6.10 |
“Yena kenacipi, sāriputta, pariyāyena kulaputto aññaṁ byākaroti, atha kho byākataṁ byākatato daṭṭhabban”ti. |
“Sāriputta, no matter how a gentleman declares enlightenment, what he has declared should be regarded as such.” |
sn12.32:6.11 |
“Nanu ahampi, bhante, evaṁ vadāmi: |
“Sir, did I not also say that |
sn12.32:6.12 |
‘na kho, bhante, etehi padehi etehi byañjanehi attho vutto’”ti. |
I did not state the matter in these words and phrases?” |
sn12.32:7.1 |
“Sace taṁ, sāriputta, evaṁ puccheyyuṁ: |
“Sāriputta, suppose they were to ask you: |
sn12.32:7.2 |
‘kathaṁ jānatā pana tayā, āvuso sāriputta, kathaṁ passatā aññā byākatā— |
‘But Reverend Sāriputta, how have you known and seen so that you’ve declared enlightenment: |
sn12.32:7.3 |
khīṇā jāti, vusitaṁ brahmacariyaṁ, kataṁ karaṇīyaṁ, nāparaṁ itthattāyāti pajānāmī’ti. |
“I understand: ‘Rebirth is ended, the spiritual journey has been completed, what had to be done has been done, there is nothing further for this place.’”’ |
sn12.32:7.4 |
Evaṁ puṭṭho tvaṁ, sāriputta, kinti byākareyyāsī”ti? |
How would you answer?” |
sn12.32:8.1 |
“Sace maṁ, bhante, evaṁ puccheyyuṁ: |
“Sir, if they were to ask me this, |
sn12.32:8.2 |
‘kathaṁ jānatā pana tayā, āvuso sāriputta, kathaṁ passatā aññā byākatā— |
|
sn12.32:8.3 |
khīṇā jāti, vusitaṁ brahmacariyaṁ, kataṁ karaṇīyaṁ, nāparaṁ itthattāyāti pajānāmī’ti; |
|
sn12.32:8.4 |
evaṁ puṭṭhohaṁ, bhante, evaṁ byākareyyaṁ: |
I would answer: |
sn12.32:8.5 |
‘yaṁnidānā, āvuso, jāti, tassa nidānassa khayā khīṇasmiṁ khīṇāmhīti viditaṁ. |
‘Reverends, when the source of rebirth ended, I knew “it is ended”. |
sn12.32:8.6 |
Khīṇāmhīti viditvā— |
Knowing it is ended, |
sn12.32:8.7 |
khīṇā jāti, vusitaṁ brahmacariyaṁ, kataṁ karaṇīyaṁ, nāparaṁ itthattāyāti pajānāmī’ti. |
I understand: “Rebirth is ended, the spiritual journey has been completed, what had to be done has been done, there is nothing further for this place.”’ |
sn12.32:8.8 |
Evaṁ puṭṭhohaṁ, bhante, evaṁ byākareyyan”ti. |
That’s how I’d answer such a question.” |
sn12.32:9.1 |
“Sace pana taṁ, sāriputta, evaṁ puccheyyuṁ: |
“But Sāriputta, suppose they were to ask you: |
sn12.32:9.2 |
‘jāti panāvuso sāriputta, kiṁnidānā kiṁsamudayā kiṁjātikā kiṁpabhavā’ti? |
‘But what is the source, origin, birthplace, and inception of rebirth?’ |
sn12.32:9.3 |
Evaṁ puṭṭho taṁ, sāriputta, kinti byākareyyāsī”ti? |
How would you answer?” |
sn12.32:9.4 |
“Sace maṁ, bhante, evaṁ puccheyyuṁ: |
“Sir, if they were to ask me this, |
sn12.32:9.5 |
‘jāti panāvuso sāriputta, kiṁnidānā kiṁsamudayā kiṁjātikā kiṁpabhavā’ti? |
|
sn12.32:9.6 |
Evaṁ puṭṭhohaṁ, bhante, evaṁ byākareyyaṁ: |
I would answer: |
sn12.32:9.7 |
‘jāti kho, āvuso, bhavanidānā bhavasamudayā bhavajātikā bhavappabhavā’ti. |
‘Continued existence is the source, origin, birthplace, and inception of rebirth.’ |
sn12.32:9.8 |
Evaṁ puṭṭhohaṁ, bhante, evaṁ byākareyyan”ti. |
That’s how I’d answer such a question.” |
sn12.32:10.1 |
“Sace pana taṁ, sāriputta, evaṁ puccheyyuṁ: |
“But Sāriputta, suppose they were to ask you: |
sn12.32:10.2 |
‘bhavo panāvuso sāriputta, kiṁnidāno kiṁsamudayo kiṁjātiko kiṁpabhavo’ti? |
‘What is the source of continued existence?’ |
sn12.32:10.3 |
Evaṁ puṭṭho tvaṁ, sāriputta, kinti byākareyyāsī”ti? |
How would you answer?” |
sn12.32:10.4 |
“Sace maṁ, bhante, evaṁ puccheyyuṁ: |
“Sir, if they were to ask me this, |
sn12.32:10.5 |
‘bhavo panāvuso sāriputta, kiṁnidāno kiṁsamudayo kiṁjātiko kiṁpabhavo’ti? |
|
sn12.32:10.6 |
Evaṁ puṭṭhohaṁ, bhante, evaṁ byākareyyaṁ: |
I’d answer: |
sn12.32:10.7 |
‘bhavo kho, āvuso, upādānanidāno upādānasamudayo upādānajātiko upādānappabhavo’ti. |
‘Grasping is the source of continued existence.’ |
sn12.32:10.8 |
Evaṁ puṭṭhohaṁ, bhante, evaṁ byākareyyan”ti. |
That’s how I’d answer such a question.” |
sn12.32:11.1 |
“Sace pana taṁ, sāriputta, evaṁ puccheyyuṁ: |
“But Sāriputta, suppose they were to ask you: |
sn12.32:11.2 |
‘upādānaṁ panāvuso …pe… |
‘What is the source of grasping?’ … |
sn12.32:11.3 |
sace pana taṁ, sāriputta, evaṁ puccheyyuṁ— |
But Sāriputta, suppose they were to ask you: |
sn12.32:11.4 |
taṇhā panāvuso sāriputta, kiṁnidānā kiṁsamudayā kiṁjātikā kiṁpabhavā’ti? |
‘What is the source of craving?’ |
sn12.32:11.5 |
Evaṁ puṭṭho tvaṁ, sāriputta, kinti byākareyyāsī”ti? |
How would you answer?” |
sn12.32:11.6 |
“Sace maṁ, bhante, evaṁ puccheyyuṁ: |
“Sir, if they were to ask me this, |
sn12.32:11.7 |
‘taṇhā panāvuso sāriputta, kiṁnidānā kiṁsamudayā kiṁjātikā kiṁpabhavā’ti? |
|
sn12.32:11.8 |
Evaṁ puṭṭhohaṁ, bhante, evaṁ byākareyyaṁ: |
I’d answer: |
sn12.32:11.9 |
‘taṇhā kho, āvuso, vedanānidānā vedanāsamudayā vedanājātikā vedanāpabhavā’ti. |
‘Feeling is the source of craving.’ |
sn12.32:11.10 |
Evaṁ puṭṭhohaṁ, bhante, evaṁ byākareyyan”ti. |
That’s how I’d answer such a question.” |
sn12.32:12.1 |
“Sace pana taṁ, sāriputta, evaṁ puccheyyuṁ: |
“But Sāriputta, suppose they were to ask you: |
sn12.32:12.2 |
‘kathaṁ jānato pana te, āvuso sāriputta, kathaṁ passato yā vedanāsu nandī sā na upaṭṭhāsī’ti. |
‘But how have you known and seen so that the relishing of feelings is no longer present?’ |
sn12.32:12.3 |
Evaṁ puṭṭho tvaṁ, sāriputta, kinti byākareyyāsī”ti? |
How would you answer?” |
sn12.32:12.4 |
“Sace maṁ, bhante, evaṁ puccheyyuṁ: |
“Sir, if they were to ask me this, |
sn12.32:12.5 |
‘kathaṁ jānato pana te, āvuso sāriputta, kathaṁ passato yā vedanāsu nandī sā na upaṭṭhāsī’ti evaṁ puṭṭhohaṁ, bhante, evaṁ byākareyyaṁ: |
I’d answer: |
sn12.32:12.6 |
‘tisso kho imā, āvuso, vedanā. |
‘Reverends, there are three feelings. |
sn12.32:12.7 |
Katamā tisso? |
What three? |
sn12.32:12.8 |
Sukhā vedanā, dukkhā vedanā, adukkhamasukhā vedanā. |
Pleasant, painful, and neutral feeling. |
sn12.32:12.9 |
Imā kho, āvuso, tisso vedanā aniccā. |
These three feelings are impermanent, |
sn12.32:12.10 |
Yadaniccaṁ taṁ dukkhanti |
and what’s impermanent is suffering. |
sn12.32:12.11 |
viditaṁ, yā vedanāsu nandī sā na upaṭṭhāsī’ti. |
When I understood this, the relishing of feelings was no longer present.’ |
sn12.32:12.12 |
Evaṁ, puṭṭhohaṁ, bhante, evaṁ byākareyyan”ti. |
That’s how I’d answer such a question.” |
sn12.32:13.1 |
“Sādhu sādhu, sāriputta. |
“Good, good, Sāriputta! |
sn12.32:13.2 |
Ayampi kho, sāriputta, pariyāyo, etasseva atthassa saṅkhittena veyyākaraṇāya: |
The same point may also be briefly explained in this way: |
sn12.32:13.3 |
‘yaṁ kiñci vedayitaṁ taṁ dukkhasmin’”ti. |
‘Suffering includes whatever is felt.’ |
sn12.32:14.1 |
“Sace pana taṁ, sāriputta, evaṁ puccheyyuṁ: |
But Sāriputta, suppose they were to ask you: |
sn12.32:14.2 |
‘kathaṁ vimokkhā pana tayā, āvuso sāriputta, aññā byākatā— |
‘But Reverend, how have you been liberated that you declare enlightenment: |
sn12.32:14.3 |
khīṇā jāti, vusitaṁ brahmacariyaṁ, kataṁ karaṇīyaṁ, nāparaṁ itthattāyāti pajānāmī’ti? |
“I understand: ‘Rebirth is ended, the spiritual journey has been completed, what had to be done has been done, there is nothing further for this place.’”?’ |
sn12.32:14.4 |
Evaṁ puṭṭho tvaṁ, sāriputta, kinti byākareyyāsī”ti? |
How would you answer?” |
sn12.32:14.5 |
“Sace maṁ, bhante, evaṁ puccheyyuṁ: |
“Sir, if they were to ask me this, |
sn12.32:14.6 |
‘kathaṁ vimokkhā pana tayā, āvuso sāriputta, aññā byākatā— |
|
sn12.32:14.7 |
khīṇā jāti, vusitaṁ brahmacariyaṁ, kataṁ karaṇīyaṁ, nāparaṁ itthattāyāti pajānāmī’ti. |
|
sn12.32:14.8 |
Evaṁ puṭṭhohaṁ, bhante, evaṁ byākareyyaṁ: |
I’d answer: |
sn12.32:14.9 |
‘ajjhattaṁ vimokkhā khvāhaṁ, āvuso, sabbupādānakkhayā tathā sato viharāmi yathā sataṁ viharantaṁ āsavā nānussavanti, attānañca nāvajānāmī’ti. |
‘Because of an inner release with the ending of all grasping, I live mindfully so that defilements don’t defile me and I don’t look down on myself.’ |
sn12.32:14.10 |
Evaṁ puṭṭhohaṁ, bhante, evaṁ byākareyyan”ti. |
That’s how I’d answer such a question.” |
sn12.32:15.1 |
“Sādhu sādhu, sāriputta. |
“Good, good, Sāriputta! |
sn12.32:15.2 |
Ayampi kho sāriputta, pariyāyo etasseva atthassa saṅkhittena veyyākaraṇāya— |
The same point may also be briefly explained in this way: |
sn12.32:15.3 |
ye āsavā samaṇena vuttā tesvāhaṁ na kaṅkhāmi, te me pahīnāti na vicikicchāmī”ti. |
‘I have no uncertainty regarding the defilements spoken of by the ascetic. I have no doubt that I’ve given them up.’” |
sn12.32:15.4 |
Idamavoca bhagavā. |
That is what the Buddha said. |
sn12.32:15.5 |
Idaṁ vatvā sugato uṭṭhāyāsanā vihāraṁ pāvisi. |
When he had spoken, the Holy One rose from his seat and entered his dwelling. |
sn12.32:16.1 |
Tatra kho āyasmā sāriputto acirapakkantassa bhagavato bhikkhū āmantesi: |
Then, not long after the Buddha left, Venerable Sāriputta said to the mendicants, |
sn12.32:16.2 |
“pubbe appaṭisaṁviditaṁ maṁ, āvuso, bhagavā paṭhamaṁ pañhaṁ apucchi, tassa me ahosi dandhāyitattaṁ. |
“Reverends, the Buddha asked me the first question without letting me know beforehand, so I hesitated. |
sn12.32:16.3 |
Yato ca kho me, āvuso, bhagavā paṭhamaṁ pañhaṁ anumodi, tassa mayhaṁ, āvuso, etadahosi— |
But when the Buddha agreed with my answer, I thought: |
sn12.32:16.4 |
divasañcepi maṁ bhagavā etamatthaṁ puccheyya aññamaññehi padehi aññamaññehi pariyāyehi, divasampāhaṁ bhagavato etamatthaṁ byākareyyaṁ aññamaññehi padehi aññamaññehi pariyāyehi. |
‘If the Buddha were to question me all day on this matter in different words and ways, I could answer all day with different words and ways. |
sn12.32:16.5 |
Rattiñcepi maṁ bhagavā etamatthaṁ puccheyya aññamaññehi padehi aññamaññehi pariyāyehi, rattimpāhaṁ bhagavato etamatthaṁ byākareyyaṁ aññamaññehi padehi aññamaññehi pariyāyehi. |
If he were to question me all night, |
sn12.32:16.6 |
Rattindivaṁ cepi maṁ bhagavā etamatthaṁ puccheyya aññamaññehi padehi aññamaññehi pariyāyehi, rattindivampāhaṁ bhagavato etamatthaṁ byākareyyaṁ aññamaññehi padehi aññamaññehi pariyāyehi. |
all day and night, |
sn12.32:16.7 |
Dve rattindivāni cepi maṁ bhagavā etamatthaṁ puccheyya …pe… |
for two days and nights, |
sn12.32:16.8 |
dve rattindivānipāhaṁ bhagavato etamatthaṁ byākareyyaṁ …pe… |
|
sn12.32:16.9 |
tīṇi rattindivāni cepi maṁ bhagavā etamatthaṁ puccheyya …pe… |
for three, |
sn12.32:16.10 |
tīṇi rattindivānipāhaṁ bhagavato etamatthaṁ byākareyyaṁ …pe… |
|
sn12.32:16.11 |
cattāri rattindivāni cepi maṁ bhagavā etamatthaṁ puccheyya …pe… |
four, |
sn12.32:16.12 |
cattāri rattindivānipāhaṁ bhagavato etamatthaṁ byākareyyaṁ …pe… |
|
sn12.32:16.13 |
pañca rattindivāni cepi maṁ bhagavā etamatthaṁ puccheyya …pe… |
five, |
sn12.32:16.14 |
pañca rattindivānipāhaṁ bhagavato etamatthaṁ byākareyyaṁ …pe… |
|
sn12.32:16.15 |
cha rattindivāni cepi maṁ bhagavā etamatthaṁ puccheyya …pe… |
six, |
sn12.32:16.16 |
cha rattindivānipāhaṁ bhagavato etamatthaṁ byākareyyaṁ …pe… |
|
sn12.32:16.17 |
satta rattindivāni cepi maṁ bhagavā etamatthaṁ puccheyya aññamaññehi padehi aññamaññehi pariyāyehi, satta rattindivānipāhaṁ bhagavato etamatthaṁ byākareyyaṁ aññamaññehi padehi aññamaññehi pariyāyehī”ti. |
or seven days and nights, I could answer in different words and ways for seven days and nights.’” |
sn12.32:17.1 |
Atha kho kaḷārakhattiyo bhikkhu uṭṭhāyāsanā yena bhagavā tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā bhagavantaṁ abhivādetvā ekamantaṁ nisīdi. Ekamantaṁ nisinno kho kaḷārakhattiyo bhikkhu bhagavantaṁ etadavoca: |
Then Kaḷāra the Aristocrat went up to the Buddha, bowed, sat down to one side, and said to him, |
sn12.32:17.2 |
“āyasmatā, bhante, sāriputtena sīhanādo nadito— |
“Sir, Venerable Sāriputta has roared his lion’s roar!” |
sn12.32:17.3 |
pubbe appaṭisaṁviditaṁ maṁ, āvuso, bhagavā paṭhamaṁ pañhaṁ apucchi, tassa me ahosi dandhāyitattaṁ. |
(And he told the Buddha all that Sāriputta had said.) |
sn12.32:17.4 |
Yato ca kho me, āvuso, bhagavā paṭhamaṁ pañhaṁ anumodi, tassa mayhaṁ, āvuso, etadahosi— |
|
sn12.32:17.5 |
divasañcepi maṁ bhagavā etamatthaṁ puccheyya aññamaññehi padehi aññamaññehi pariyāyehi, divasampāhaṁ bhagavato etamatthaṁ byākareyyaṁ aññamaññehi padehi aññamaññehi pariyāyehi; |
|
sn12.32:17.6 |
rattiñcepi …pe… |
|
sn12.32:17.7 |
rattindivañcepi maṁ bhagavā …pe… |
|
sn12.32:17.8 |
dve rattindivāni cepi maṁ bhagavā …pe… |
|
sn12.32:17.9 |
tīṇi … |
|
sn12.32:17.10 |
cattāri … |
|
sn12.32:17.11 |
pañca … |
|
sn12.32:17.12 |
cha … |
|
sn12.32:17.13 |
satta rattindivāni cepi maṁ bhagavā etamatthaṁ puccheyya aññamaññehi padehi aññamaññehi pariyāyehi, satta rattindivānipāhaṁ bhagavato etamatthaṁ byākareyyaṁ aññamaññehi padehi aññamaññehi pariyāyehī”ti. |
|
sn12.32:18.1 |
“Sā hi, bhikkhu, sāriputtassa dhammadhātu suppaṭividdhā, yassā dhammadhātuyā suppaṭividdhattā divasaṁ cepāhaṁ sāriputtaṁ etamatthaṁ puccheyyaṁ aññamaññehi padehi aññamaññehi pariyāyehi, divasampi me sāriputto etamatthaṁ byākareyya aññamaññehi padehi aññamaññehi pariyāyehi. |
“Mendicant, Sāriputta has clearly penetrated the principle of the teachings, so that he could answer any questions I might ask him in different words and ways up to the seventh day and night.” |
sn12.32:18.2 |
Rattiṁ cepāhaṁ sāriputtaṁ etamatthaṁ puccheyyaṁ aññamaññehi padehi aññamaññehi pariyāyehi, rattimpi me sāriputto etamatthaṁ byākareyya …pe… |
|
sn12.32:18.3 |
rattindivaṁ cepāhaṁ sāriputtaṁ etamatthaṁ puccheyyaṁ, rattindivampi me sāriputto etamatthaṁ byākareyya … |
|
sn12.32:18.4 |
dve rattindivāni cepāhaṁ sāriputtaṁ etamatthaṁ puccheyyaṁ, dve rattindivānipi me sāriputto etamatthaṁ byākareyya … |
|
sn12.32:18.5 |
tīṇi rattindivāni cepāhaṁ sāriputtaṁ etamatthaṁ puccheyyaṁ, tīṇi rattindivānipi me sāriputto etamatthaṁ byākareyya … |
|
sn12.32:18.6 |
cattāri rattindivāni cepāhaṁ sāriputtaṁ etamatthaṁ puccheyyaṁ, cattāri rattindivānipi me sāriputto etamatthaṁ byākareyya … |
|
sn12.32:18.7 |
pañca rattindivāni cepāhaṁ sāriputtaṁ etamatthaṁ puccheyyaṁ, pañca rattindivānipi me sāriputto etamatthaṁ byākareyya … |
|
sn12.32:18.8 |
cha rattindivāni cepāhaṁ sāriputtaṁ etamatthaṁ puccheyyaṁ, cha rattindivānipi me sāriputto etamatthaṁ byākareyya … |
|
sn12.32:18.9 |
satta rattindivāni cepāhaṁ sāriputtaṁ etamatthaṁ puccheyyaṁ aññamaññehi padehi aññamaññehi pariyāyehi, satta rattindivānipi me sāriputto etamatthaṁ byākareyya aññamaññehi padehi aññamaññehi pariyāyehī”ti. |
|
sn12.32:18.10 |
Dutiyaṁ. |
|