sn3.12:0.1 |
Saṁyutta Nikāya 3.12 |
Linked Discourses 3.12 |
sn3.12:0.2 |
2. Dutiyavagga |
2. Childless |
sn3.12:0.3 |
Pañcarājasutta |
Five Kings |
sn3.12:1.1 |
Sāvatthinidānaṁ. |
At Sāvatthī. |
sn3.12:1.2 |
Tena kho pana samayena pañcannaṁ rājūnaṁ pasenadipamukhānaṁ pañcahi kāmaguṇehi samappitānaṁ samaṅgībhūtānaṁ paricārayamānānaṁ ayamantarākathā udapādi: |
Now at that time five kings headed by Pasenadi were amusing themselves, supplied and provided with the five kinds of sensual stimulation, and this discussion came up among them: |
sn3.12:1.3 |
“kiṁ nu kho kāmānaṁ aggan”ti? |
“What’s the best of sensual pleasures?” |
sn3.12:1.4 |
Tatrekacce evamāhaṁsu: |
Some of them said, |
sn3.12:1.5 |
“rūpā kāmānaṁ aggan”ti. |
“Sights are the best of sensual pleasures!” |
sn3.12:1.6 |
Ekacce evamāhaṁsu: |
Others said, |
sn3.12:1.7 |
“saddā kāmānaṁ aggan”ti. |
“Sounds are best!” |
sn3.12:1.8 |
Ekacce evamāhaṁsu: |
Others said, |
sn3.12:1.9 |
“gandhā kāmānaṁ aggan”ti. |
“Smells are best!” |
sn3.12:1.10 |
Ekacce evamāhaṁsu: |
Others said, |
sn3.12:1.11 |
“rasā kāmānaṁ aggan”ti. |
“Tastes are best!” |
sn3.12:1.12 |
Ekacce evamāhaṁsu: |
Others said, |
sn3.12:1.13 |
“phoṭṭhabbā kāmānaṁ aggan”ti. |
“Touches are best!” |
sn3.12:1.14 |
Yato kho te rājāno nāsakkhiṁsu aññamaññaṁ saññāpetuṁ. |
Since those kings were unable to persuade each other, |
sn3.12:2.1 |
Atha kho rājā pasenadi kosalo te rājāno etadavoca: |
King Pasenadi said to them, |
sn3.12:2.2 |
“āyāma, mārisā, yena bhagavā tenupasaṅkamissāma; upasaṅkamitvā bhagavantaṁ etamatthaṁ paṭipucchissāma. |
“Come, good fellows, let’s go to the Buddha and ask him about this. |
sn3.12:2.3 |
Yathā no bhagavā byākarissati tathā naṁ dhāressāmā”ti. |
As he answers, so we’ll remember it.” |
sn3.12:2.4 |
“Evaṁ, mārisā”ti kho te rājāno rañño pasenadissa kosalassa paccassosuṁ. |
“Yes, good fellows,” replied those kings. |
sn3.12:3.1 |
Atha kho te pañca rājāno pasenadipamukhā yena bhagavā tenupasaṅkamiṁsu; upasaṅkamitvā bhagavantaṁ abhivādetvā ekamantaṁ nisīdiṁsu. Ekamantaṁ nisinno kho rājā pasenadi kosalo bhagavantaṁ etadavoca: |
Then those five kings headed by Pasenadi went to the Buddha, bowed, and sat down to one side. King Pasenadi reported their conversation to the Buddha, and said, |
sn3.12:3.2 |
“idha, bhante, amhākaṁ pañcannaṁ rājūnaṁ pañcahi kāmaguṇehi samappitānaṁ samaṅgībhūtānaṁ paricārayamānānaṁ ayamantarākathā udapādi: |
|
sn3.12:3.3 |
‘kiṁ nu kho kāmānaṁ aggan’ti? |
|
sn3.12:3.4 |
Ekacce evamāhaṁsu: |
|
sn3.12:3.5 |
‘rūpā kāmānaṁ aggan’ti. |
|
sn3.12:3.6 |
Ekacce evamāhaṁsu: |
|
sn3.12:3.7 |
‘saddā kāmānaṁ aggan’ti. |
|
sn3.12:3.8 |
Ekacce evamāhaṁsu: |
|
sn3.12:3.9 |
‘gandhā kāmānaṁ aggan’ti. |
|
sn3.12:3.10 |
Ekacce evamāhaṁsu: |
|
sn3.12:3.11 |
‘rasā kāmānaṁ aggan’ti. |
|
sn3.12:3.12 |
Ekacce evamāhaṁsu: |
|
sn3.12:3.13 |
‘phoṭṭhabbā kāmānaṁ aggan’ti. |
|
sn3.12:3.14 |
Kiṁ nu kho, bhante, kāmānaṁ aggan”ti? |
“Sir, what’s the best of sensual pleasures?” |
sn3.12:4.1 |
“Manāpapariyantaṁ khvāhaṁ, mahārāja, pañcasu kāmaguṇesu agganti vadāmi. |
“Great king, which kind of sensual stimulation is best is defined by which is most agreeable, I say. |
sn3.12:4.2 |
Teva, mahārāja, rūpā ekaccassa manāpā honti, teva rūpā ekaccassa amanāpā honti. |
The very same sights that are agreeable to some are disagreeable to others. |
sn3.12:4.3 |
Yehi ca yo rūpehi attamano hoti paripuṇṇasaṅkappo, so tehi rūpehi aññaṁ rūpaṁ uttaritaraṁ vā paṇītataraṁ vā na pattheti. |
When you’re happy with certain sights, as you’ve got all you wished for, you don’t want any other sight that’s better or finer. |
sn3.12:4.4 |
Te tassa rūpā paramā honti. |
For you, those sights are perfect |
sn3.12:4.5 |
Te tassa rūpā anuttarā honti. |
and supreme. |
sn3.12:5.1 |
Teva, mahārāja, saddā ekaccassa manāpā honti, teva saddā ekaccassa amanāpā honti. |
The very same sounds … |
sn3.12:5.2 |
Yehi ca yo saddehi attamano hoti paripuṇṇasaṅkappo, so tehi saddehi aññaṁ saddaṁ uttaritaraṁ vā paṇītataraṁ vā na pattheti. |
|
sn3.12:5.3 |
Te tassa saddā paramā honti. |
|
sn3.12:5.4 |
Te tassa saddā anuttarā honti. |
|
sn3.12:6.1 |
Teva, mahārāja, gandhā ekaccassa manāpā honti, teva gandhā ekaccassa amanāpā honti. |
smells … |
sn3.12:6.2 |
Yehi ca yo gandhehi attamano hoti paripuṇṇasaṅkappo, so tehi gandhehi aññaṁ gandhaṁ uttaritaraṁ vā paṇītataraṁ vā na pattheti. |
|
sn3.12:6.3 |
Te tassa gandhā paramā honti. |
|
sn3.12:6.4 |
Te tassa gandhā anuttarā honti. |
|
sn3.12:7.1 |
Teva, mahārāja, rasā ekaccassa manāpā honti, teva rasā ekaccassa amanāpā honti. |
tastes … |
sn3.12:7.2 |
Yehi ca yo rasehi attamano hoti paripuṇṇasaṅkappo, so tehi rasehi aññaṁ rasaṁ uttaritaraṁ vā paṇītataraṁ vā na pattheti. |
|
sn3.12:7.3 |
Te tassa rasā paramā honti. |
|
sn3.12:7.4 |
Te tassa rasā anuttarā honti. |
|
sn3.12:8.1 |
Teva, mahārāja, phoṭṭhabbā ekaccassa manāpā honti, teva phoṭṭhabbā ekaccassa amanāpā honti. |
touches that are agreeable to some are disagreeable to others. |
sn3.12:8.2 |
Yehi ca yo phoṭṭhabbehi attamano hoti paripuṇṇasaṅkappo, so tehi phoṭṭhabbehi aññaṁ phoṭṭhabbaṁ uttaritaraṁ vā paṇītataraṁ vā na pattheti. |
When you’re happy with certain touches, as you’ve got all you wished for, you don’t want any other touch that’s better or finer. |
sn3.12:8.3 |
Te tassa phoṭṭhabbā paramā honti. |
For you, those touches are perfect |
sn3.12:8.4 |
Te tassa phoṭṭhabbā anuttarā hontī”ti. |
and supreme.” |
sn3.12:9.1 |
Tena kho pana samayena candanaṅgaliko upāsako tassaṁ parisāyaṁ nisinno hoti. |
Now at that time the lay follower Candanaṅgalika was sitting in that assembly. |
sn3.12:9.2 |
Atha kho candanaṅgaliko upāsako uṭṭhāyāsanā ekaṁsaṁ uttarāsaṅgaṁ karitvā yena bhagavā tenañjaliṁ paṇāmetvā bhagavantaṁ etadavoca: |
Then he rose from his seat, arranged his robe over one shoulder, raised his cupped palms toward the Buddha, and said, |
sn3.12:9.3 |
“paṭibhāti maṁ, bhagavā, paṭibhāti maṁ, sugatā”ti. |
“I feel inspired to speak, Blessed One! I feel inspired to speak, Holy One!” |
sn3.12:9.4 |
“Paṭibhātu taṁ, candanaṅgalikā”ti bhagavā avoca. |
“Then speak as you feel inspired,” said the Buddha. |
sn3.12:10.1 |
Atha kho candanaṅgaliko upāsako bhagavato sammukhā tadanurūpāya gāthāya abhitthavi: |
Then the lay follower Candanaṅgalika extolled the Buddha in his presence with an appropriate verse: |
sn3.12:11.1 |
“Padumaṁ yathā kokanadaṁ sugandhaṁ, |
“Like a fragrant pink lotus |
sn3.12:11.2 |
Pāto siyā phullamavītagandhaṁ; |
that blooms at daybreak, its fragrance unfaded— |
sn3.12:11.3 |
Aṅgīrasaṁ passa virocamānaṁ, |
see Aṅgīrasa dazzle, |
sn3.12:11.4 |
Tapantamādiccamivantalikkhe”ti. |
bright as the sun in the sky!” |
sn3.12:12.1 |
Atha kho te pañca rājāno candanaṅgalikaṁ upāsakaṁ pañcahi uttarāsaṅgehi acchādesuṁ. |
Then those five kings clothed Candanaṅgalika with five upper robes. |
sn3.12:12.2 |
Atha kho candanaṅgaliko upāsako tehi pañcahi uttarāsaṅgehi bhagavantaṁ acchādesīti. |
And Candanaṅgalika in turn endowed the Buddha with those robes. |