sn3.15:0.1 |
Saṁyutta Nikāya 3.15 |
Linked Discourses 3.15 |
sn3.15:0.2 |
2. Dutiyavagga |
2. Childless |
sn3.15:0.3 |
Dutiyasaṅgāmasutta |
Battle (2nd) |
sn3.15:1.1 |
Atha kho rājā māgadho ajātasattu vedehiputto caturaṅginiṁ senaṁ sannayhitvā rājānaṁ pasenadiṁ kosalaṁ abbhuyyāsi yena kāsi. |
Then King Ajātasattu of Magadha, son of the princess of Videha, mobilized an army of four divisions and marched to Kāsi to attack King Pasenadi of Kosala. |
sn3.15:1.2 |
Assosi kho rājā pasenadi kosalo: |
When King Pasenadi heard of this, |
sn3.15:1.3 |
“rājā kira māgadho ajātasattu vedehiputto caturaṅginiṁ senaṁ sannayhitvā mamaṁ abbhuyyāto yena kāsī”ti. |
|
sn3.15:1.4 |
Atha kho rājā pasenadi kosalo caturaṅginiṁ senaṁ sannayhitvā rājānaṁ māgadhaṁ ajātasattuṁ vedehiputtaṁ paccuyyāsi yena kāsi. |
he mobilized an army of four divisions and marched to Kāsi to defend it against Ajātasattu. |
sn3.15:1.5 |
Atha kho rājā ca māgadho ajātasattu vedehiputto rājā ca pasenadi kosalo saṅgāmesuṁ. |
Then the two kings met in battle. |
sn3.15:1.6 |
Tasmiṁ kho pana saṅgāme rājā pasenadi kosalo rājānaṁ māgadhaṁ ajātasattuṁ vedehiputtaṁ parājesi, jīvaggāhañca naṁ aggahesi. |
And in that battle Pasenadi defeated Ajātasattu and captured him alive. |
sn3.15:1.7 |
Atha kho rañño pasenadissa kosalassa etadahosi: |
Then King Pasenadi thought, |
sn3.15:1.8 |
“kiñcāpi kho myāyaṁ rājā māgadho ajātasattu vedehiputto adubbhantassa dubbhati, atha ca pana me bhāgineyyo hoti. |
“Even though I’ve never betrayed this King Ajātasattu, he betrayed me. Still, he is my nephew. |
sn3.15:1.9 |
Yannūnāhaṁ rañño māgadhassa ajātasattuno vedehiputtassa sabbaṁ hatthikāyaṁ pariyādiyitvā sabbaṁ assakāyaṁ pariyādiyitvā sabbaṁ rathakāyaṁ pariyādiyitvā sabbaṁ pattikāyaṁ pariyādiyitvā jīvantameva naṁ osajjeyyan”ti. |
Now that I’ve vanquished all of Ajātasattu’s elephant troops, cavalry, chariots, and infantry, why don’t I let him loose with just his life?” |
sn3.15:2.1 |
Atha kho rājā pasenadi kosalo rañño māgadhassa ajātasattuno vedehiputtassa sabbaṁ hatthikāyaṁ pariyādiyitvā sabbaṁ assakāyaṁ pariyādiyitvā sabbaṁ rathakāyaṁ pariyādiyitvā sabbaṁ pattikāyaṁ pariyādiyitvā jīvantameva naṁ osajji. |
And that’s what he did. |
sn3.15:3.1 |
Atha kho sambahulā bhikkhū pubbaṇhasamayaṁ nivāsetvā pattacīvaramādāya sāvatthiṁ piṇḍāya pavisiṁsu. |
Then several mendicants … |
sn3.15:3.2 |
Sāvatthiyaṁ piṇḍāya caritvā pacchābhattaṁ piṇḍapātapaṭikkantā yena bhagavā tenupasaṅkamiṁsu; upasaṅkamitvā bhagavantaṁ abhivādetvā ekamantaṁ nisīdiṁsu. Ekamantaṁ nisinnā kho te bhikkhū bhagavantaṁ etadavocuṁ: |
told the Buddha what had happened. |
sn3.15:4.1 |
“Idha, bhante, rājā māgadho ajātasattu vedehiputto caturaṅginiṁ senaṁ sannayhitvā rājānaṁ pasenadiṁ kosalaṁ abbhuyyāsi yena kāsi. |
|
sn3.15:4.2 |
Assosi kho, bhante, rājā pasenadi kosalo: |
|
sn3.15:4.3 |
‘rājā kira māgadho ajātasattu vedehiputto caturaṅginiṁ senaṁ sannayhitvā mamaṁ abbhuyyāto yena kāsī’ti. |
|
sn3.15:4.4 |
Atha kho, bhante, rājā pasenadi kosalo caturaṅginiṁ senaṁ sannayhitvā rājānaṁ māgadhaṁ ajātasattuṁ vedehiputtaṁ paccuyyāsi yena kāsi. |
|
sn3.15:4.5 |
Atha kho, bhante, rājā ca māgadho ajātasattu vedehiputto rājā ca pasenadi kosalo saṅgāmesuṁ. |
|
sn3.15:4.6 |
Tasmiṁ kho pana, bhante, saṅgāme rājā pasenadi kosalo rājānaṁ māgadhaṁ ajātasattuṁ vedehiputtaṁ parājesi, jīvaggāhañca naṁ aggahesi. |
|
sn3.15:4.7 |
Atha kho, bhante, rañño pasenadissa kosalassa etadahosi: |
|
sn3.15:4.8 |
‘kiñcāpi kho myāyaṁ rājā māgadho ajātasattu vedehiputto adubbhantassa dubbhati, atha ca pana me bhāgineyyo hoti. |
|
sn3.15:4.9 |
Yannūnāhaṁ rañño māgadhassa ajātasattuno vedehiputtassa sabbaṁ hatthikāyaṁ pariyādiyitvā sabbaṁ assakāyaṁ sabbaṁ rathakāyaṁ sabbaṁ pattikāyaṁ pariyādiyitvā jīvantameva naṁ osajjeyyan’”ti. |
|
sn3.15:5.1 |
“Atha kho, bhante, rājā pasenadi kosalo rañño māgadhassa ajātasattuno vedehiputtassa sabbaṁ hatthikāyaṁ pariyādiyitvā sabbaṁ assakāyaṁ pariyādiyitvā sabbaṁ rathakāyaṁ pariyādiyitvā sabbaṁ pattikāyaṁ pariyādiyitvā jīvantameva naṁ osajjī”ti. |
|
sn3.15:6.1 |
Atha kho bhagavā etamatthaṁ viditvā tāyaṁ velāyaṁ imā gāthāyo abhāsi: |
Then, understanding this matter, on that occasion the Buddha recited these verses: |
sn3.15:7.1 |
“Vilumpateva puriso, |
“A man goes on plundering |
sn3.15:7.2 |
yāvassa upakappati; |
as long as it serves his ends. |
sn3.15:7.3 |
Yadā caññe vilumpanti, |
But as soon as others plunder him, |
sn3.15:7.4 |
so vilutto viluppati. |
the plunderer is plundered. |
sn3.15:8.1 |
Ṭhānañhi maññati bālo, |
For the fool thinks they’re on solid ground, |
sn3.15:8.2 |
yāva pāpaṁ na paccati; |
so long as their wickedness has not ripened. |
sn3.15:8.3 |
Yadā ca paccati pāpaṁ, |
But as soon as that wickedness ripens, |
sn3.15:8.4 |
atha dukkhaṁ nigacchati. |
they fall into suffering. |
sn3.15:9.1 |
Hantā labhati hantāraṁ, |
A killer creates a killer; |
sn3.15:9.2 |
jetāraṁ labhate jayaṁ; |
a conqueror creates a conqueror; |
sn3.15:9.3 |
Akkosako ca akkosaṁ, |
an abuser creates abuse, |
sn3.15:9.4 |
rosetārañca rosako; |
and a bully creates a bully. |
sn3.15:9.5 |
Atha kammavivaṭṭena, |
And so as deeds unfold |
sn3.15:9.6 |
so vilutto viluppatī”ti. |
the plunderer is plundered.” |